Çocuğunuzda davranış, duygu durumu, dikkat, iletişim veya uyku-yeme düzeninde belirgin bir değişiklik görüyorsanız; okul başarısında ani düşüş, arkadaş ilişkilerinde zorlanma, yoğun kaygı veya öfke patlamaları ortaya çıkıyorsa bir çocuk ve ergen psikiyatristine başvurmak uygun olur. Ebeveynin “Bir şeyler yolunda gitmiyor” hissi çoğu zaman en doğru sinyaldir.

Belirli bir düzeyde kaygı gelişimin doğal bir parçasıdır. Ancak kaygı çocuğun gündelik hayatını etkilemeye, okula gitmesini zorlaştırmaya, uykusunu bozacak kadar artmaya başlarsa kaygı bozukluğundan söz edilebilir ve profesyonel destek gerekir.

DEHB sadece “dikkat dağınıklığı” değildir. Sıklıkla şunlar görülür: Unutkanlık, dağınıklık İşe başlamakta zorlanma Oturduğu yerde duramama Sırasını bekleyememe Düşünmeden konuşma/atılganlık Tanı mutlaka uzman değerlendirmesiyle, gerekirse testlerle konur.

Çünkü erken müdahale, çocuğun akademik başarısını, sosyal ilişkilerini ve öz güvenini doğrudan etkiler. Sorunlar büyümeden destek almak, hem çocuğun hem ailenin yükünü önemli ölçüde azaltır.

İlaç tedavileri, uluslararası rehberler doğrultusunda ve doğru tanı – doğru doz – düzenli takip ile oldukça güvenlidir. Çocuklarda en düşük dozla başlanır ve yan etkiler yakından izlenir. Her çocuk farklıdır; tedavi mutlaka kişiye özel planlanır.

İlk görüşmede genellikle hem aile hem çocukla birlikte değerlendirme yapılır. Ardından çocuğun yaşına ve ihtiyacına göre bireysel görüşme, aile görüşmesi veya ikisinin birleşimi uygulanır.

Çocuklarda terapi oyun, resim, hikâye ve yapılandırılmış teknikler üzerinden ilerler. Terapi; duygu düzenleme, kaygı yönetimi, davranış kontrolü, sosyal beceri ve özgüven gelişimini destekler. Ergenlerde daha bilişsel ve konuşmaya dayalı teknikler uygulanır.

2 yaşına kadar 50 kelime ve 2 kelimelik cümlelerin olması beklenir. Gecikme varsa mutlaka çocuk psikiyatristi ve dil-konuşma terapisti değerlendirmesi önerilir. Erken müdahale dil gelişimini belirgin şekilde hızlandırır.

Küçük çocuklarda gelişimsel olarak kısa süreli öfke nöbetleri görülebilir. Ancak saldırganlık, kendine veya başkasına zarar verme, uzun süren krizler veya günlük hayatı etkileyen öfke kontrol güçlüğü varsa bir uzman değerlendirmesi gerekir.

rgenlerde depresyon çoğu zaman “sessizlik” veya “içe kapanma” ile fark edilir. Belirtiler: Sürekli mutsuzluk İlgi kaybı Yeme ve uyku bozuklukları Okula gitmek istememe Özgüven düşüklüğü Sinirlilik Destek almak, sürecin uzamasını ve ağırlaşmasını önler.